مشکلات خانواده را با ما در میان بگذارید

یک نفر پنج دقیقه حرف می‌زند. نفر دوم فقط گوش می‌دهد. جواب نمی‌دهد، توضیح نمی‌دهد، از خودش دفاع نمی‌کند.

وقتی وقت تمام شد، شنونده آنچه شنیده را با کلمه‌های خودش تکرار می‌کند: «تو می‌گویی که…». اگر گوینده بگوید «همین است»، جای‌شان را عوض می‌کنند.

تمرین را وقتی شروع کنید که هیچ‌کدام عصبانی نیستید. اگر بعد از چند هفته هنوز به نتیجه نرسیده‌اید، یک جلسه‌ی مشاوره کمک می‌کند ببینید گره کجاست.

نوجوانی که بیشتر وقتش را در اتاقش می‌گذراند، لزوماً مشکل ندارد. او دارد برای خودش فضایی می‌سازد.

نگرانی وقتی جدی است که چند چیز با هم عوض شده باشد: خواب، اشتها، نمره‌ها، دوستان. یک نشانه‌ی تنها معمولاً کافی نیست.

به‌جای «چه شده؟» بپرسید «امروز چه خبر؟» و جواب نگیرید. چند هفته که بدون بازجویی کنارش باشید، خودش در را باز می‌کند. اگر تغییرها ماندگار شد، با یک مشاور حرف بزنید.

شب حواستان را کمتر چیزی پرت می‌کند و فکرها فرصت می‌گیرند. به همین دلیل نگرانی‌ای که روز کوچک بود، نیمه‌شب بزرگ به نظر می‌رسد.

دو کار کمک می‌کند. نگرانی را روی کاغذ بنویسید و کنارش یک کار برای فردا. بعد نفس را آهسته بیرون بدهید، طولانی‌تر از وقتی که نفس می‌کشید.

اگر چند هفته است که اضطراب خواب و کارتان را مختل کرده، منتظر نمانید تا خودش برطرف شود. با یک مشاور حرف بزنید.